Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ευτυχίας, τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας συμμετείχαν σε μια σειρά από βιωματικές δραστηριότητες στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης της σχολικής μας μονάδας «Χτίζουμε γέφυρες, μαθαίνουμε μαζί».
Αρχικά διαβάσαμε το υπέροχο βιβλίο Το Φλαφ της Ευτυχίας και συζητήσαμε όλοι μαζί τι είναι η ευτυχία και τι μπορεί να κάνει τα παιδιά χαρούμενα στο σχολείο και στη ζωή τους.
Οι μικροί μαθητές μοιράστηκαν τις σκέψεις τους και στη συνέχεια αποτύπωσαν τις ιδέες τους σε ένα φύλλο εργασίας με τίτλο «Τι μας κάνει ευτυχισμένους στο νηπιαγωγείο».
Τα παιδιά ηχογράφησαν τις σκέψεις τους, ενώ οι ζωγραφιές και οι ηχογραφήσεις τους συγκεντρώθηκαν και μετατράπηκαν σε ένα ψηφιακό βιβλίο.
Το βιβλίο αυτό θα σταλεί στο 17ο Νηπιαγωγείο Πατρών, ώστε οι φίλοι μας να ακούσουν τις δικές μας ιδέες για την ευτυχία.
Περιμένουμε με μεγάλη χαρά να γνωρίσουμε και τις δικές τους σκέψεις και δημιουργίες!
Μια ιδιαίτερα όμορφη στιγμή ήταν όταν σε μια ζωγραφιά ενός παιδιού αποτυπώθηκαν οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: η ευτυχία και η ευγνωμοσύνη.
Ο μικρός Χρήστος εξήγησε ότι νιώθει ευγνωμοσύνη επειδή υπάρχουν τα μυρμήγκια στη φύση και ότι αισθάνεται ευτυχία όταν τα παρατηρεί.
Μια σκέψη που μας συγκίνησε και μας θύμισε πόσο σημαντικό είναι να εκτιμούμε τα μικρά θαύματα γύρω μας.
Στη συνέχεια, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, δημιουργήσαμε όλοι μαζί ένα μικρό τραγούδι για την ευτυχία:
«Μια απλή στιγμή με φίλους γεμάτη γέλιο
είναι η πιο όμορφη σελίδα στο βιβλίο.
Η ελπίδα ανθίζει μέσα στην καρδιά μας
και διώχνει κάθε σύννεφο μακριά από κοντά μας.
Ζούμε τη χαρά εδώ και τώρα,
κρατούμε την ευτυχία σαν δώρα.
Η αγάπη είναι το φως που μας οδηγεί…»
Τα παιδιά άκουσαν επίσης μια ιστορία για ένα μικρό αστεράκι που ήθελε να γνωρίσει τα χρώματα της Γης.
Στο φανταστικό του ταξίδι ανακάλυψε ότι η ομορφιά του κόσμου βρίσκεται στη διαφορετικότητα, στη φιλία, στη συνεργασία και στον σεβασμό.
Το Αστεράκι Φλάφ και τα Χρώματα της Γης
Μια φορά κι έναν καιρό, ψηλά στον ουρανό, ζούσε ένα μικρό αστεράκι που
το έλεγαν Φλαφ.
Το Φλαφ αγαπούσε να λάμπει τη νύχτα μαζί με τα άλλα
αστέρια, όμως κάθε βράδυ κοιτούσε κάτω στη Γη και έβλεπε κάτι που τον
έκανε να απορεί.
«Τι είναι όλα αυτά τα όμορφα χρώματα;» αναρωτιόταν.
«Εγώ ξέρω μόνο το ασημένιο φως των αστεριών… Μα εκεί κάτω έχει τόσα
πολλά!»
Ένα βράδυ λοιπόν πήρε μια μεγάλη απόφαση.
«Θα ταξιδέψω στη Γη για να γνωρίσω τα χρώματα!» είπε χαρούμενα.
Και έτσι, με μια απαλή λάμψη, κατέβηκε σιγά σιγά από τον ουρανό.
Πρώτα έφτασε σε ένα μέρος γεμάτο πράσινο.
«Τι όμορφο χρώμα είναι αυτό;» ρώτησε το αστεράκι.
Και τότε άκουσε πολλές φωνούλες μαζί:
«Εμείς είμαστε τα δέντρα και τα δάση!»
Το Φλάουρ κοίταξε γύρω του. Είδε πουλιά να κελαηδούν, σκίουρους να
πηδούν από κλαδί σε κλαδί και μικρά ζωάκια να τρέχουν στο χώμα.
«Εδώ ζουν τόσα πολλά ζωάκια μαζί!» είπε το αστεράκι.
«Ναι!» απάντησαν τα δέντρα.
«Και όταν θέλουμε, μπορούμε να ζούμε όλοι
μαζί, όπως στην ιστορία με το γάντι όπου πολλά ζωάκια χώρεσαν μέσα για
να ζεσταθούν.»
Το Φλαφ χαμογέλασε.
«Μου αρέσει αυτό. Η φιλία κάνει τα πάντα πιο όμορφα.»
Συνεχίζοντας το ταξίδι του, το αστεράκι είδε μπροστά του ένα μεγάλο γαλάζιο.
«Τι είναι αυτό το χρώμα;» ρώτησε.
Και τότε άκουσε ένα απαλό κυματάκι να απαντά:
«Εγώ είμαι η θάλασσα!»
Το Φλαφ πλησίασε και είδε ψάρια να κολυμπούν, καβουράκια να περπατούν στην άμμο και δελφίνια να πηδούν χαρούμενα.
Λίγο πιο πέρα είδε και ποτάμια και λίμνες.
«Και εδώ ζουν πολλά ζωάκια!» είπε το αστεράκι εντυπωσιασμένο.
«Ναι», απάντησε το γαλάζιο νερό.
«Όταν υπάρχει χώρος για όλους, μπορούμε να συνυπάρχουμε και να ζούμε όμορφα.»
Το Φλαφ ένιωσε πολύ χαρούμενο.
Στο τέλος του ταξιδιού του, το αστεράκι έφτασε σε έναν μεγάλο κήπο.
Και εκεί είδε πολλά χρώματα μαζί! Κόκκινο από τα φρούτα. Κίτρινο από τα λουλούδια.
Πορτοκαλί, ροζ, μωβ παντού!
Το Φλαφ άνοιξε διάπλατα τα μάτια του.
«Τώρα καταλαβαίνω!» είπε.
«Η Γη είναι τόσο όμορφη γιατί έχει πολλά διαφορετικά χρώματα.
Και όλα
μαζί κάνουν τον κόσμο πιο χαρούμενο.»
Τα λουλούδια κουνήθηκαν απαλά και του είπαν:
«Ακριβώς! Όπως τα χρώματα είναι διαφορετικά αλλά όμορφα μαζί, έτσι και
οι άνθρωποι και τα ζωάκια μπορούν να ζουν με φιλία, συνεργασία και
σεβασμό.»
Το τέλος
Το αστεράκι Φλαφ ήταν πολύ ευτυχισμένο.
Είχε κάνει πολλούς φίλους:
τα δέντρα, τα ζωάκια του δάσους, τα ψάρια της θάλασσας και τα λουλούδια
του κήπου.
Και πριν γυρίσει στον ουρανό είπε:
«Τώρα ξέρω το πιο σημαντικό μυστικό της Γης…
Όταν υπάρχει φιλία, συνεργασία και σεβασμός, τότε όλα τα χρώματα μπορούν
να λάμπουν μαζί!» και όλοι να νιώθουμε ευτυχία.
Και από τότε, κάθε βράδυ, το αστεράκι Φλαφ λάμπει λίγο πιο φωτεινά στον
ουρανό, θυμίζοντας σε όλους ότι η διαφορετικότητα κάνει τον κόσμο πιο
όμορφο.
Φλαφ, Φλαφ, αστεράκι φωτεινό,
η αγάπη λάμπει στον ουρανό.
Φλαφ, Φλαφ, χέρια πιασμένα μαζί,
ειρήνη και χαρά στη γη!
Μετά την αφήγηση, ακολούθησαν ερωτήσεις κατανόησης και αξιών.
Η δράση μας ολοκληρώθηκε με τραγούδι και χορό.
Τραγουδήσαμε το γνωστό τραγούδι Αν όλα τα παιδιά της γης,
ενώ χορέψαμε και το αγαπημένο παιχνίδι Hokey Pokey, το οποίο μετατρέψαμε με χαρά στο δικό μας «Happy–Happy», αφιερωμένο στην ευτυχία!
Ακούσαμε από το youtube...γνωστά κομμάτια για την ευτυχία.
"Happy" - Pharrell Williams: Ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια για την ευτυχία, με ρυθμό που σε αναγκάζει να χορέψεις!
"Don't Worry, Be Happy" - Bobby McFerrin: Ένα κλασικό που μεταφέρει ένα μήνυμα αισιοδοξίας.
Ήταν μια μέρα γεμάτη χαμόγελα, δημιουργία και συνεργασία.
Γιατί τελικά μάθαμε όλοι μαζί ότι η ευτυχία βρίσκεται στις μικρές στιγμές, στη φιλία και στο να μοιραζόμαστε τη χαρά με τους άλλους.
Η δράση αυτή μας θύμισε ότι η ευτυχία δεν βρίσκεται στα μεγάλα και εντυπωσιακά πράγματα, αλλά στις μικρές στιγμές που μοιραζόμαστε καθημερινά: στο παιχνίδι, στη φιλία, στη συνεργασία και στο χαμόγελο των παιδιών.
Μέσα από τη συζήτηση, τη δημιουργία, τη μουσική, το θέατρο και την ανταλλαγή ιδεών με τους φίλους μας από το 17ο Νηπιαγωγείο Πατρών, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και να κατανοήσουν ότι η χαρά μεγαλώνει όταν τη μοιραζόμαστε.
Γιατί τελικά, όπως ανακαλύψαμε όλοι μαζί, η ευτυχία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν χτίζουμε γέφυρες επικοινωνίας και μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου